Դավաճանություն է Երկրի համար ծանր պահին «ընդիմություն խաղալը»․․․Վահե Տեր-Մինասյանի դիպուկ գրառումը

Ցավոք մեր ողջ պատմության ընթացքում դավաճանների պակաս չենք ունեցել։

Ընդ որում մարդկային այս տեսակը սովորաբար ջրի երես է դուրս գալիս հատկապես երկրի ու ազգի համար ճակատագրական պահերին։

Ավելին, այն սովորաբար իրեն սկսում է ներկայացնել որպես փրկիչ։ Երբեք, ոչ մի դավաճան չի ասել ու չի ասելու թե դավաճանում է։ Հակառակը՝ եկել է ազգը փրկելու…

Դավաճանություն է պետական, ռազմական գաղտնիքների բացահայտումը

Դավաճանություն է, թշնամիներին «գլխի գցելը» թե սրանք թուլացել են ու հարձակվելու ճիշտ ժամանակն է, դե մենք էլ ինչով կարողանանք կօգնենք

Դավաճանություն է Երկրի համար ծանր օրերին վարձու լրատվամիջոցում հոդված պատվիրելն ու գրելը

Դավաճանություն է Երկրի համար ծանր պահին «ընդիմություն խաղալը»։ Պատերազմական երկրում ընդդիմությունը կանգնում է ազգի ու իշխանության կողքին ու թիկունքից դանակ չի խրում։

Դավաճանություն է Երկրի լեգիտիմ ընտրված գերագույն հրամանատարին ու նրա թիմին հայհոյելը։

Դավաճանություն է հիվանդությունից մահացող մարդու ու նրա հարազատների զգացմունքներն օգտագործելը, հատկապես այն մարդկանց կողմից ում օրոք երկրից միլիոնից ավելի մեր հայրենակից հեռացավ…

Դավաճանություն է ամիսներով տուն չգնացող բժշկի, սահմանին կանգնած զինվորի, առավոտից գիշեր հող մշակող գյուղացու, կոպեկներով աշխատող ուսուցչի ու բանվորի, Երկրի ու Հայրենիքի հանդեպ։

Հ.Գ.

Անշուշտ իշխանությունը թույլ է տալիս բազմաթիվ սխալներ, որոնց մասին անշուշտ պետք է խոսել, ինչի համար անշուշտ պետք է քննադատել և առաջարկներ ներկայացնել։ Անշուշտ ցանկացած իշխանության պետք է զսպել, բայց երբեք ու երբեք չի կարելի դավաճանել…

Оставить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *