Մայրիկ դու ինձ ներիր ,որ ես ծնվել եմ․ մանկատան տղայի բանաստեղծությունը՝ նվիրված իրեն լքած մորը, առանց արցունքների հնարավոր չէ կարդալ

Որքան կանայք են երազում մայր դառնալ, բայց այդպես էլ նրանց չի հաջողվում վայելել մայրության բերկրանքը։ Եվ դրա կողքին շատերը, որոնց չի կարելի մայր կոչել, լքում են իրենց երեխաներին՝ թողնելով բախտի քմահաճույքին։Ներկայացնում ենք 10 տարեկան տղայի բանաստեղծությունը՝ նվիրված մորը, որը իրեն թողել մանկատանը։ Երբ առաջին անգամ կարդացի, հուզմունքից տեղս չէի գտնում, մի ողջ օր արտասվել եմ։

Ես քեզ կյանքում միթե՞ խանգարել եմ
Ես չէի ուզում որ այսպես լիներ
Որ օտար եմ քեզ համար ,ես դա չգիտեի

Մայրի՛կ ինձ ներիր որ քո սիրելին չեմ
Ես այնպիսին չեմ ինչպիսին կամ
Առաջին իսկ վայրկյանից ատելի եմ
Եվ այս աշխարհում ես օտար եմ։

Մայրի՛կ ես քո մեջ վատը չեմ տեսնում
Ես անտեր եմ, բայց քեզ սիրում եմ
Եվ քեզանից ես, մայրիկ չեմ հեռանում
Ես քեզ հետ մեր տունն եմ ուզում։

Մայրիկ դու ինձ ներիր ,որ ես ծնվել եմ
Մայրիկ ինձ ներիր ,որ կյանքդ խորդակել եմ
Մայրիկ դու՛ բնավ մեղավոր չես
Մայրիկ առանց քեզ ես հոգնել եմ ապրելուց։

Оставить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *