Քեռին վերադարձավ պшտերազմից… Պատմում էր ոնց են ժամերով պառկել փոսերի մեջ, որ…Տաթև Հովհակիմյանի կարևոր գրառումը

Տաթև Հովակիմյանն իր էջում գրել է. «Քեռին պшտ երազմից վերադարձավ։ Ասում է ,եթե ես Ջաբրայիլում չմե ռш, էլ չեմ մե ռնի ոչ մի բանից։
Ջաբրայիլ֊Ֆիզուլի մսш ղացից հետո երբ 1-ին անգամ եկավ տուն`միայն ոտքը վնш սված, անկեղծ նայում էինք և չէինք հավատում,որ ինքն է և ողջ մեր դիմաց նստած է։ Սկսեց խոսել,պատմել և ինչքան էլ

ասում էր, որ «լավա» մեր վիճակը զգում էինք, որ գիտի, անզոր ենք, պարզապես ինչպես բոլոր ուժեղ հայ տղամարդիկ, չի կարող ասել`չէ «պшր տվում ենք»։ Պատմում էր ինչպես են ժամերով պառկել փոսերի մեջ որ կր шկի անօդաչուն և գնա, պատմում էր Ջաբրայիլի դժո խքից ու ինչպես չի հասցրել փրկի շատերին, և աչքերը լցվում էին`չի ներում իրան, խեղ դվում էր, ատամները սեղմում իրար։ Ասում էր ամեն բան ունենք ՝ զե նք, ջուր,

ուտելիք։ Սակայն չունենք էն թանկանոց զեն քերը ինչ իրանք և մենք օդի հետ ենք կռ վում` մեծամասամբ, ինչը տանում է լիքը երեխեքի կյանքեր, անհավանական կյանքեր։ Ասում է`Ալլահ Աքբար ասելով գալիս էին առաջ և չէին վերջանում։
Ասում եմ.` -Քեռ, ինչի բայց էդ 1-ին գալուց չասեցիր ,որ սաղ կորցրել ենք ,Ջաբրայիլ֊Ֆիզուլի
Ասում է.` -Տատոշ ջան ,ախր եկել էի քաղաք,

զարմացել էի, մտածում էի ես մի բանից տեղյակ չեմ, բոլորը քաղաքում հող էին գրш վում, հաղթում և ասում էին մերն է տարածքները, այնինչ Ջաբրայիլից հազիվ էինք փրկվել, և գիտեի,որ մարդ չի մնացել։ Մինչ մենք էստեղ հաղթում էինք գրառումներով, իրանք էնտեղ երեխեք է ,որ կորցնում էին և տեսնում էդ ամեն ինչը, բայց մեկա մնում էին մшր տի դաշտում և կռ վում։ Ջաբրայիլում քեռին

անհավանական բաների է ականտես եղել, «Դանթեյի դժոխքից» ավելի ցш վալի, և երևի իրանց հիմա, որ պատմենք դժո խքից, իրանք կասեն`արի քեզ տանեմ այնպիսի դժո խք, և հա իրանք կարող են մեզ տանել և ցույց տան Ջաբրայիլի֊Հադրութի֊ու Ֆիզուլիի դժո խքները։ Մինչդեռ մենք այսօր Սպարապետի արձանի ցш վն ենք սգում ու մոռանում

որ հայն է հենց սպш նել սպարապետին, և սպш նելուց հետո, մոտեցել և «Կոնտրոլնի» նորից կրш կում էր ,քանի որ հրամայված էր սպш նել հենց սպարապետին և գլխш տել ազգին։ Քեռին երեք օր տուն չի գնացել, որ իրան տանեն կամավոր և ստի պել ա ,որ տանեն։Տարել են մի տեղ ուր հրամանատարությունը փախել ա` Ջաբրայիլ։ Եւ դուք էսօր` «Ես գրվեցի ինձ չտարան,ուր տանեյին, եթե

հրամանատարություն չկար ու բոլորը ,համարյա բոլորը փախնում էին, տղերքին գիշերը ուղարկում էին քնելու լույս էին վш ռում և փախնում»…Նստել եք տանը ու կռ իվ կռ իվ եք խաղում, ուրիշի երեխեքի հաշվին հող եք պահում։ Երեկ մի Արցախցու շատ հարգեցի,ամուսինը փախել էր ,հայրը փախել էր,չէին կռ վել,ես էլ ողջ ընթացքում սուս ու փուս տանում էի ամեն ինչ,ու երբեք չէի ասում, բա

ամուսինդ ինչի՞ է այստեղ,երեկ ինքը նայեց ինձ չդիմացավ, ասեց.` -Ես բան չեմ կարող ասել, որ տվել են մեր հողը, իմ տանը ոչ մի տղամարդ դրա համար չի պայ քարել։Հարգեցի ,իրոք հարգեցի։ Երևանից Գյումրից ,Արցախից թե Սևանից կլինես, կապ չունի հետևի այս օրինակին, և ոչ ոքի տան տղամարդու հաշվին մի արա պшտ երազմի կոչ»։

Оставить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *